Jak przygotować plik do druku – tworzymy pdf

Drukarnia to inny świat. Często siedząc sobie wygodnie przy tablecie, siorbiąc yerbę czy delektując się piątą tego dnia kawą, nie zdajemy sobie sprawy z tego, że teraz w drukarni jakiś pracownik rwie włosy z głowy i wzywa o pomstę do nieba, bo znów dostał plik za mały, w niewłaściwym formacie i w dodatku bez fontów.

Oczywiście, co lepsi odeślą taki plik z kwitkiem. Są jednak tacy, którzy będą się z nim męczyć i kombinować, by tylko go druknąć i mieć z głowy. Sprytne chłopaki z drukarni potrafią wszystko 🙂

Nie uprzykrzajmy jednak życia drukarni i postarajmy się wygenerować poprawny plik do wydruku. Pierwszym krokiem powinno być sprawdzenie, czy czasami drukarnia nie opublikowała na swojej stronie dokumentu z wytycznymi drukarskimi. Często znajdziemy tam opisane szczegółowo konkretne rodzaje druku z właściwymi parametrami. Jeśli jednak nie dotrzemy do takich informacji na stronie drukarni, to podejdziemy do tego tematu jak do standardowego wypuszczenia pliku na druk, czyli przygotujemy plik pdf kompozytowy (pdf do druku).

Dlaczego akurat pdf? Odpowiedź jest prosta: jest to bardzo uniwersalny format, który zachowuje bardzo wiele informacji i idealnie nadaje się do wydruków. Jest tylko jeden warunek – musi być dobrze przygotowany. Kilka podstawowych zasad pozwoli nam to zrozumieć:

Podstawowe zasada dobrej jakości wydruków to:

  1. Najlepiej pracować na pliku w skali 1:1, chyba że mamy do zaprojektowania wydruk wielkoformatowy (np. billboardy czy inne większe formaty). Wówczas można pracować w skali np. 1:10 i pamiętać o przekazaniu tej informacji drukarni.
  2. Najlepiej drukuje się pliki wektorowe, ponieważ można je skalować bez utraty jakości. Oczywiście, nie wszytko może być zapisane wektorowo, starajmy się przynajmniej teksty i aple (jednolite tło) zachować w grafice wektorowej.
  3. Jeśli wykorzystujemy grafiki rastrowe (np. zdjęcia), to powinny być one w wysokiej rozdzielczości, najlepiej 300 dpi. Tę wartość można zmniejszać, gdy wzrastają nam rozmiary pracy (np. na billboard 4×3 m można spokojnie wrzucić grafiki 100 dpi albo nawet 75 dpi, ponieważ potencjalna osoba będzie nasz billboard oglądała z daleka).,
  4. Druk offsetowy bazuje na palecie kolorystycznej CMYK, dlatego najlepiej przygotowywać już pliki w tej przestrzeni kolorów (np. FOGRA-39).
  5. Pamiętaj o spadach, czyli obszarze dodatkowym poza normalnym obszarem publikacji, który potrzebny jest w sytuacjach ew przesunięcia linii cięcia w introligatorni. Wiążą się z tym pojęcia: netto (obszar publikacji) oraz brutto (obszar ze spadami).
  6. Warto też przemyśleć wielkość marginesów wewnętrznych, czyli obszaru bezpiecznego od krawędzi do środka pracy, na którym nie powinno się zamieszczać żadnych kluczowych dla pracy elementów (np. teksty, logo, dopiski). Przy druku ma to jedynie znaczenie estetyczne, ale przy większym formacie, w tych skrajnych miejscach mogą znaleźć się elementy konstrukcyjne, dziurkowanie na sznury, zapinki (np. citilight) itp.
  7. Warto nanieść jeszcze za obszar spadu kilka informacji dla drukarza: linie cięcia (określa, jak praca ma być przycięta), pasery (małe celowniki ułatwiające dopasowywanie do siebie rozbarwień kolorowego dokumentu). Można dodać jeszcze paski kolorów, ale często drukarz sam sobie pododaje te informacje, które są mu potrzebne, więc nie ma co być nadgorliwym.
pl.wikipedia.org

Legenda: 1. pasery; 2. paski koloru; 3. informacje o stronie; 4.znaczniki cięcia; 5. znaczniki spadu;

Praktycznie każdy profesjonalny program graficzny potrafi generować pdf’y kompozytowe, jednak należy pamiętać, by wykorzystywać narzędzia dedykowane konkretnym zastosowaniom (np. Illustrator, InDesign, CorelDraw, QuarkPress, Inkscape).

Tak przygotowany plik możemy spokojnie wysłać do drukarni i spokojnie sączyć sobie yerbę czekając na telefon o gotowym już wydruku (co często może potrwać nawet kilka dni…).

Czasami jednak zdarzyć się może, że nasz świeżo wygenerowany pdf nie wygląda pięknie i gołym okiem widać, że mogą być z nim problemy w druku. Taka przypadłość zdarza się często przy większych plikach z dużą ilością wektorów (najczęściej w Corelu).

Warto zatem pamiętać o podjęciu następujących czynności:

  • Zapisać nasz projekt jako nowy plik (można zauważyć, że bardzo często będzie zajmował on mniej niż obecny)
  • Wszystkie teksty oraz wektory (cienkie linie, czy też kreskowane obiekty) przesunąć na sam wierzch lub na najwyższą warstwę
  • Teksty przekonwertwać na krzywe
  • Połączyć kilku obiektów wektorowych w jeden lub spłaszczyć je do bitmapy (w odpowiedniej rozdzielczości oczywiście)
  • Obiekty które mają być w tle dobrze pozostawić na samym dole (ważne jest trzymanie się sensownej kolejności nakładania się obiektów)
  • Jeśli w projekcie występują gradienty, zwiększyć ilość pasm kolorów, wtedy przejście tonalne będzie łagodniejsze

To tylko kilka informacji od pracowników druku. Każdy ma jakieś wymagania, a trzymanie się pewnych standardów umili (a przynajmniej nie uprzykrzy) życia pracownikom drukarni.

© Dmitry Nikolaev - więcej zdjęć na Fotolia.pl

Więcej precyzyjnych informacji odnośnie specyfikacji przygotowania materiału do druku już niebawem w dalszych częściach serii „Do druku”.

Bez kategorii

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *